24 Ekim 2011 Pazartesi

Yalan Dünyalarda Atar Kalbim


Yalan söyledim... Üstelik bir kez bile düşünmeden...  Yalanın pembeleriyle dolu bir dünya kurdum kendime... Adını Eylül Rüyası koydum... Seçme şansı verilseydi yaşamında neyi seçer ve neyi degistirirdin diye sorulsaydı bana... Cevabım Eylül Rüyası olurdu şüphesiz. Uzun zaman yazamadım, kelimeler hep eksikti sanki... Birşeyler yazacagım ama elim varmıyor gibi... Sebebini bilmiyorum ama içimi acıtıyor. Yapabilecegim hiç birşey kalmamış sanki... En büyük hayalimi gerçekleştirme yolunda emin adımlarla ilerledigimi sanıyorum... Gören olmuyor ki... Hayallerimi yüzdürdügüm pembe denizin rengi bile solmuş...Ne başımı kaldırdıgımda görebilecegim masmavi bir gökyüzü var artık, ne de bakışlarım düştügünde yere yakalayabilecegim sessiz bir gölge...Yalnız ve çaresiz hissediyorum kendimi. Korkularımla yüzleşmenin vakti geldi... Yalan bir dünya kalmadı artık içimde saklayacagım... Sahte sözler ve gülümseyişler soldu... Rüyam kabusa dönüşürken bedenimde sonsuz bir titremeyle uyandım gerçeklige... Katlanılamayacak kadar derin bir acı... Uyandım birden bire vücudum sırılsıklam ter içinde... Sonsuz doyuma ulaşmış gibi hissediyorum kendimi... Kalkıp yüzümü yıkıyorum ve görebiliyorum pembe degil artık dünyam, düşlerim pembe degil... Bu dünya çok gerçek ve bu dünya çok karanlık... Tadına vardım gerçegin ve mutluyum bu mutsuzlukla... Yalana doydum ve susadım gerçek dünyaya... Mutluyum ben burada. Mutluyum bu gerçek dünyada. Bundan böyle hayatımda yalana yer yok... Özgürüm bundan böyle... (CnR)

Hiç yorum yok: