24 Ekim 2011 Pazartesi

*Sevilmeyi Unuttturan Adam*


   Birine aşık oldum. Tek istedigim beni biraz olsun sevmesiydi. Durmaksızın bir başkasına olan aşkını anlatırdı bana. Içim yanardı... Kalbim acırdı... Ben seni severdim oysaki. Herşeyi yapmaya hazırdım senin için. Istedigin keşke sadece canım olsaydı. Öyle olsaydı hiç düşünmeden verirdim canımı senin için. Sen teselli istedin. Umutsuz aşkının ateşinden seni koruyabilecek sözler duymaktı tüm istegin.

   Öyle birden bire degil... Öyle aniden degil... Usul usul sevdim seni... Aklımla kalbimin bir türlü birleşemedikleri o noktada sevdim...

  Içimi acıtırdı sevdam... Durmaksızın konuşurdum unutmak için acıları. Inatla kapardım gözlerimi, acıyla kalbime kazıdıgın varlıgına kapardım. Açtıgımda gözlerimin önünden ne yapsam silinmeyen yüzünle karşılaşırdım. Biliyordum, ne zaman sana baksam kader benim için imkansızlıgını beslerdi yüzünde...Yine de bir türlü doymadan izlerdim seni. Senin var olman sadece bir kitap yazdırdı boş kalan ellerime. Kalbimin elleri yumuşacık bekledi seni...

   Biliyorum bir gün sonsuza kadar silecegim seni. Yine de çıkıp kalabalık yollarda haykırırım... Imkansızımsın... Seviyorum seni...

   Keşke bu kadar zor olmasaydı sevdan...

   Şimdi kendime bakıyorum, kalbime, düşünüyorum da; acı çekmek için sevmişim seni... Sonsuza kadar kalbimde yaşatabilmek için. Öyle büyük ki içimdeki bu his; sen bile yaralayamazsın, yıkamazsın, parçalayamazsın içimdeki yerini... Sen bile mahvedemezsin... Yersiz kızgınlıklarım, isyan cümlelerim yersiz. Artık ben bile tarif edemiyorum içimdeki sevgiyi. Artık ben bile anlayamıyorum. Herşeyimi paylaştıgım adam... Sevilmeye dair bir tek umudum olsaydı beki de böyle derin sevemezdim seni... Dokuz yılını verdigin o kız kadar umudum olsaydı...Onun bile adını kirletir diye sevgim utanıyorum kendimden. Gurursuzca, şerefsizce, düşüncesizce ve öyle birden bire degil... Herşeyi bile bile, usul usul sevdim seni...

   Biliyorum gün gelecek ve silinecek yüzün gözlerimden... Kalbim senden sonra biraz daha hissizleşecek... Tıpkı senin gibi... “Ondan başkasıyla olamam.” diyerek kendini umutsuzlugun kollarına bıraktıgın gibi; bırakacagım bedenimi umutsuzlugumun kollarına öyle bir anda...Sevilmeyi unuttugum için... Sana olan aşkımı saklayamadıgım ve içimdeki bu aşka bile layık olamadıgım için... Umutsuzluga bırakacagım kendimi sonsuza dek... Belki şuan tıpkı benim seni sevdigim gibi; beni sevenlere anlatacagım seni ve geçirdigimiz günleri...Kalplerindeki sızıyı bastırarak dinleyecekler beni... Umutsuz aşkımı birkaç teselli sözüyle avuturken göremeyecegim kalplerinin benim aşkımla nasıl da kavruldugunu... Böyle hsatalıklı bir sevda gibi yayılacak herkese varlıgın... Anlatacagım seni ve umutsuz aşkımı... Sana olan susuzlugumu ve nasıl umutsuz oldugumu anlatacagım... Gülümsememle karışacak birkaç damla gözyaşım... Kalbime çökecek sonunda yoklugundaki varlıgın...Çökecek ki öyle aniden, öyle birden bire degil... Usul usul... Acısını, zehrini yavaş yavaş akıtarak kalbime çökecek sevdan... Senden sonra hayatta kalabilen tek parçam silüetim olacak... Insanların asla anlayamayacakları ve göremeyecekleri silüetim...

   Bu korkunç sonu kalbime aşıladıgın için kızamam bile sana üstelik. Hakkım yok... Çünkü benim sana karşı besledigim aşk...

   Şuursuz, bencilce, utançsız ve lekelenen bir sevda halinde büyüyor günden güne...

  Ben bile utanıyorum sevgimden, ben bile korkuyorum bu sevdanın bana yapabileceklerinden...Sen nasıl utanmayacaksın... Sen  nasıl anlayacaksın ki beni... Ben bile anlayamıyorum kendimi... Bana sevilmeyi ögreten de sen ol isterdim. Tıpkı beklentisiz sevmeyi ögrettigin gibi...

   Bana sevilmeyi unutturan adam... Tüm bunlara ragmen; bilinçsizce, şuursuzca, korkakça, utançsızca ve kendime her günbiraz daha fazla acıyarak seviyorum seni...

   Bana sevilmeyi unutturan adam... Beklentisizce seviyorum seni... (US)

Hiç yorum yok: